"Kiedy kupiłem płytę "King Of The Delta Blues Singers" i przeczytałem tytuły utworów na odwrocie, byłem w szoku. To nie były normalne tytuły piosenek. Każdy tytuł mówił o śmierci i unicestwieniu. Na tej płycie wypisany był jego koniec. Nieważne, czy muzyk zawarł pakt z diabłem, oszalał, został otruty czy po prostu zniknął. Czytanie tych tytułów było jak czytanie scenariusza do filmu, w którym on grał główną rolę." E.C.

Robert Johnson urodzony 8 maja 1909 roku w Hazelhurst, w ubogiej rodzinie. Jako nastolatek grał na harmonijce ustnej i uczył się gry na gitarze. Jego nauczycielem i wkrótce kompanem był Willie Brown, lokalny muzyk bluesowy. Robert tworzył muzykę i pisał teksty w oparciu o zasłyszane już utwory. Dodawał do nich coś, co jedni nazywają talentem, a inni, wpływem Szatana.

Prowadził wędrowny i tajemniczy tryb życia. Pojawiał się na farmach i szybko znikał, zostawiając za sobą nutkę niedopowiedzenia i tajemniczości. Legenda i sława rosła. Złość ojców pięknych córek także. Swoją oryginalność przypłacił krótkim życiem – zmarł w niejasnych okolicznościach w sierpniu 1938 roku. Podobno został otruty przez zazdrosnego męża lub ojca swojej kochanki. Przed śmiercią zdążył zarejestrować 29 utworów w Gunter Hotel (San Antonio, Texas 1936) i Brunswick Records Building(Dallas, Texas 1937). Producentem nagrań został Don Law. Johnson nagrywał na małej gitarze akustycznej Gibson L-1.

Jak twierdzą świadkowie, Johnson nagrywał utwory siedząc przodem do ściany. Jedni twierdzą, że nie chciał po prostu, żeby ktoś podejrzał jego zagrywki. Inni uważają, że w ten sposób można było uzyskać lepszą akustykę. Dźwięk gitary odbijał się od ściany i w ten sposób gitarzysta uzyskiwał głośniejsze brzmienie.
Spis utworów:
".32-20 Blues"
"Come on in My Kitchen"
"Cross Road Blues"
"Dead Shrimp Blues"
"Drunken Hearted Man"
"From Four Till Late"
"Hellhound on My Trail"
"Honeymoon Blues"
"I'm a Steady Rollin' Man"
"I Believe I'll Dust My Broom"
"If I Had Possession Over Judgment Day"
"Kind Hearted Woman Blues"
"Last Fair Deal Gone Down"
"Little Queen of Spades"
"Love in Vain"
"Malted Milk"
"Me and the Devil Blues"
"Milk Cow's Calf Blues"
"Phonograph Blues"
"Preachin' Blues (Up Jumped The Devil)"
"Rambling on My Mind"
"Stones in My Passway"
"Stop Breakin' Down Blues"
"Sweet Home Chicago"
"Terraplane Blues"
"They're Red Hot"
"Traveling Riverside Blues"
"Walkin' Blues"
"When You Got a Good Friend"


Twórczość Johnsona na zawsze zmieniły oblicze bluesa.
Eric Clapton: "To się zgadzało z moim wyobrażeniem na mój temat. Robert Johnson bardzo mnie zainteresował, ponieważ był w pewnym sensie odizolowany od świata. Jego śpiewanie to wyraz ogromnej rozpaczy i samotności. Byłem samotnikiem z wyboru, dlatego automatycznie zacząłem się z nim identyfikować."
Keith Richards: "Chcesz przekonać się, co to znaczy prawdziwy blues? Posłuchaj tego albumu.".
John Mayall: "Nie mam wątpliwości co do tego, że Robert Johnson był jednym z najbardziej oryginalnych, a zarazem genialnych muzyków wszech czasów. Bardzo żałuję, że nie był z nami wystarczająco długo. Prawdy o nim możemy dowiedzieć się tylko poprzez słuchanie jego muzyki. Podchodzę do tej muzyki bardzo emocjonalnie, słuchanie jej jest dla mnie dużym przeżyciem."
Niesłychana sława czarnoskórego artysty owiana jest legendą, według której, jego duszę opętał Szatan i dał mu w zamian ponadczasowy talent. Legenda ta była bardzo popularna wśród ówczesnej społeczności w Delcie Missisipi. Słuchając Johnsona można w to uwierzyć…

Average user rating